Dag 4

Het is precies alsof we elke dag wat later beginnnen... en ook later eindigen.
(Smurf slaat de nagel op de kop)
Wist je dat Finland één van de eerste landen was die een GSM-netwerk had?
(het wachten op Nikita leidt tot boeiende gesprekken met de Leider)

De dagelijkse traditie van het wachten op Nikita zet zich weer door. Op de duur leer ik de kneepjes van het Wiezen, Manillen en het Presidenten. Vandaag gaan we naar de Baumann Universiteit, de universiteit van de ingenieurs van Rusland. Uiteraard kan onze leider om er alles over te weten komen. Wij hopen eerder dat we wat scheidkundigen experimentjes mogen uitvoeren.

De Baumann Universiteit: technologie in een notendop

Bij ons zetten we zoiets in het bureau van de rector, zij daarentegen stellen het tentoon in een museum.
(Persez herkent de zetel waarin hij heeft mogen plaatsnemen een tijdje geleden)

De administratie verloopt alvast minder vlot dan bij de Doema. Eerst worden we ernaartoe gestuurd, dan weer terug en twee minuten later mogen we er dan toch door. Ondertussen is er ook een zekere Tania bijgekomen om ons te begeleiden. Kennelijk zijn we zo zwaar uitgegaan gisterennacht dat Nikita wat bijstand kan gebruiken.
De universiteit heeft nog heel wat van zijn communistische symbolen laten staan, maar veel hedendaagse betekenis heeft het niet meer. Na wat panoramafoto's te hebben gezien van de faculteit, begeven we ons naar het museum van de Baumann Universiteit, waar een verdwaalde Fransman ons (in het Frans) begeleidt in de wondere wereld van de technologie.

Het gastenboek loog er dan ook niet om:

De Opera van Moskou: Boris herleeft in stijl

Vanavond wordt er weer uitgegaan, maar nu naar de opera, wat betekent dat we eindelijk ons kostuum uit de kast mochten halen. Nadat iedereen zijn das heeft kunnen knopen vergezellen Nikita en Tania ons naar wat één van de meest bekende Europese operavoorstellingen zou zijn. De meest bekende operavoorstellingen in één van de meest prachtige opera's van Europa, we zullen het ons vast niet beklagen dat we de voorstelling in de Gentse opera hebben gemist door deze reis.
Ikzelf was nog het meest benieuwd naar de werking en service van de Russische Opera. Met in het achterhoofd dat in de Gentse Opera de barsten in de Redoute duidelijk zichtbaar zijn en dat de keuken eerder thuishoort in een louche Kebab-zaak dan in een operagebouw, wou ik graag eens zien of de opera van Moskou met dezelfde kwalen te maken had. Het bezoek deed me prompt een mea culpa slaan. Het idee dat deze opera met die van Gent te vergelijken valt.
Om toch een poging te wagen:
• Metaaldetectoren aan de deuren in plaats van 2 suppoosten die de trappen bewaken met heel wat security (de Gentse opera heeft die moeten afschaffen wegens te duur)
• 5 vestiaireloketten (in plaats van 3) met dubbel zoveel vestiairepersoneel
• Mooie binocles voor 50 roebel (iets meer dan 1 euro), misschien nogal bourgeois, maar uitstekend middel om de spelers en het decor in detail te kunnen bezichtigen
• Vestiairenummers die je zou willen meenemen als souvenir (in vergelijking met de ronde schijfjes waar de nummers worden geplakt of opgeschreven)
• De boekjes zijn goedkoop (300 roebel (7,5 euro) <=> 13 euro), in kleur, hebben de gehele Engelse vertaling van de voorstelling (zowel in samenvatting als woord voor woord),...
En dan heb ik het alleen maar over wat er verschilt met de Gentse opera voor de voorstelling.

De voorstelling zelf is fenomenaal. Decor, kledij, artiesten, ze brachten een spektakel over de laatste momenten van Tsaar Boris, een belangrijk stuk in de Russische geschiedenis en dit op een manier waar we in de Gentse opera enkel van kunnen dromen. Niets 'moderne interpretaties' van klassieke stukken, niets 'experimenteel', niets halfslachtig en niets opgesmukt door er halfbekende Vlamingen bij te betrekken. Alles werd tot in de details (historisch) correct opgevoerd, zelfs het Russisch werd gezongen zoals het in die tijd gesproken werd. Een leuk neveneffect bleek te zijn dat Nikita en Tania de voorstelling minder begrepen dan wijzelf, omdat we met twee schermen de Engelse vertaling goed konden volgen.

Foto's van ons in kostuum zijn er vrij weinig, behalve dan deze die Nikita met zijn camera gemaakt heeft. Het wachten op deze pronkstukken zal hopelijk niet lang meer duren. De Leider doet er nu vast alles aan om ze te bemachtigen.

Nachtelijke discussie:

Daar ben ik nu echt niet goed van!
(Frodo die een zoveelste vooroordeel over de Russen ziet doorgeprikt worden)

Van uitgaan was geen sprake meer na de voorstelling, die zo'n 3 uur duurde. Onze laatste avond in Moskou eindigde dan ook in een lang gesprek met Nikita in onze vertrekken. Alles werd besproken, veel werd geleerd. Zo blijkt Tania de verloofde van Nikita te zijn en trouwen ze binnenkort, drinken Russen enkel wodka wanneer ze niets anders meer hebben en blijkt de poging tot Nederlands spreken van Nikita eerder op een schorre Osama bin Laden. Deze en andere gespreksonderwerpen leiden tot een urenlang gesprek, zodat we rond 4 uur 's morgens Nikita konden vaarwel wensen. Terwijl de Leider en Frodo al hun volgende reis naar Moskou en Sint-Petersburg bespreken, kruipen we ons bed in. Een hele lange slaap zit er op de laatste dag ook niet in.