Occupy wat?
De voorbije weken konden we kennismaken met de zogenaamde Occupy-beweging. 1% van de bevolking zou teren op de arbeid van de 99% anderen. Kapitalisten versus proleten, communistische opgewarmde 19de-eeuwse kost. Extreemlinksen plachten te spreken in naam van die 99% werkenden. Wie die lieden eens goed bekijkt, vraagt zich af of dezen eigenlijk ooit een dag in hun leven gewerkt hebben, of überhaupt van plan zijn dat ooit te doen.
Onlangs raakte bekend dat deze vogelverschrikkers zullen neerstrijken in de Universiteit Gent. Men plant een Occupy-protest tegen het zogenaamde ‘elitaire’ onderwijs dat onbetaalbaar is voor velen. Nochtans kan elke Vlaming voor 550€ zich inschrijven. Een verwaarloosbaar bedrag in vergelijking met het buitenland, om over studiebeurzen nog maar te zwijgen. Verder klaagt men de kwaliteit van het onderwijs aan. Een diploma zorgt voor meer kansen in het leven. Dus moet iedereen maar een diploma krijgen. Socialistisch onderwijsbeleid op zijn best. De kostprijs is niet het probleem, wel de kwaliteit die men ervoor terugkrijgt, precies veroorzaakt door de socialistische onderwijspolitiek van internationalisering en nivellering.
Links zit gevangen in zijn ouderwetse dogma’s en biedt geen antwoord. Het liberaal-kapitalistisch model is gebaseerd op vrije markten. Sociale, culturele, politiek en ethische grenzen belemmeren de vrije markt. Het liberaal-kapitalistisch model moet dus per definitie globaliseren. Dit veroorzaakt massamigratie, multicul, sociale en ecologische roofbouw.
Het socialistisch model is identiek. Sociale, culturele, politiek en ethische grenzen zijn zogenaamd constructen van boze kapitalisten om de proleten aller lande te verdelen. Bijgevolg moeten deze grenzen afgebroken worden, en moet per definitie geglobaliseerd worden, met als gevolg: massamigratie, multicul, sociale en ecologische roofbouw.
Het conflict tussen liberalisme en marxisme is er in wezen geen. Het is een schijnconflict tussen twee ideologieën die de mens fundamenteel als economisch wezen zien: universeel gelijk, universeel inwisselbaar, universeel maakbaar.
Tegenover dit model, plaatsen wij, nationaal-conservatieve studenten van het KVHV, een waar alternatief. De mens is meer dan een economische productie- en consumptiefactor. De mens is een sociaal en cultureel wezen, specifiek, deel uitmakend van een volksgemeenschap. Enkel binnen de grenzen van deze gemeenschap kunnen rechten en vrijheden gerespecteerd worden, kunnen vrije burgers zich ontwikkelen, kan echte solidariteit bestaan. Enkel binnen de grenzen van de gemeenschap kan sociaal verantwoord en ecologisch duurzaam economisch leven tot stand komen. Nationalisme en democratie, nationalisme en vrijheid, nationalisme en sociale rechtvaardigheid, dat zijn de antwoorden voor de toekomst op de vragen uit het verleden.
Occupy university? Niet in onze naam!
Interessant artikel, waarop ik een bedenking wil geven die ik elders reeds neerpende:
Deze discussie wordt verkeerd voorgesteld. Wat is er verkeerd met kapitalisme op zich? Het is een louter economisch model, dat geen uitspraken maakt over maatschappij en bestuur, en dat een model is dat werkt: geef mensen een reden om hard te werken (het vooruitzicht op winst en de kans hun eigen leven te verbeteren), en zij zullen hun eigen verantwoordelijkheid opnemen. Het is zo slecht of zo goed als het maatschappelijk en religieus/filosofisch kader waarbinnen het toegepast wordt. Op zich is het een economisch model dat zelf-regulerend is. Hoe goed of hoe snel die zelfregularisering werkt hang af van dat voornoemde kader.
Het probleem zit hem in het volgende: Wat is het kader waarin het kapitalisme opereert? In de huidige westerse wereld heerst een anti-cultuur, die uiterst individualistisch en nihilistisch is. Ieder voor zich, ieder zijn/haar eigen waarheid, met een afbouw van sociale contacten en waarden. Verbaast het u echt dat binnen dergelijke maatschappij het kapitalisme ontspoort tot de excessen waarop dit protest gebaseerd is?
Het model van die ‘occupiers’ geeft een ander kader. Geef de overheid meer inspraak en controle. Dit geeft de staat een steeds grotere macht over ieders leven, en creërt een afhankelijkheid bij het individu aan de staat. Ideaal is deze toestand niet, en moet bestreden worden.
Probeer kapitalisme eens opnieuw, maar nu binnen een bestel waar het individu belangrijk is (kan eigen bezit accumuleren en voor zichzelf werken), en waar dat individu tevens bewust deelneemt aan en deel uitmaakt van een groter geheel. Waar externe (christelijke) waarden in ere worden gehouden. Toegegeven, geen waterdichte garantie op een perfecte samenleven met een perfect kapitalisme, maar wel een die veel betere garanties biedt.
Hoedanook: de kern van wat ik wil overbrengen blijft dit: kapitalisme is slechts een economisch model, dat staat of valt met het grotere maatschappelijke kader waarbinnen het toegepast wordt. Laten we opletten ons achter sloganeske taal te scharen die deze werkelijkheid verbergt. Streef naar een goede maatschappelijke filosofie, waar het individu erkend wordt, en waar het belang van samenhorigheid binnen een (of meerdere) groepen tevens benadrukt wordt, met een sterk geworteld ethisch/religieus kader. (Een discussie op zich, die ik graag elders wil voortzetten)
Een andere bedenking is de volgende.
Een van de problemen van de occupiers is dat zij ‘vrijheid’ en ‘arbeid’ verkeerd begrijpen. Van Jones, een vooraanstaand figuur in de Amerikaanse linkerzijde, gaf de volgende bedenking over de Tea Party, in een reactie op het enorme succes ervan in vergelijking met de Occupy Wallstreet-beweging die niet echt van de grond komt, alle media-aandacht ten spijt: “Here’s the irony.They talk rugged individualist, but they act collectively.” Een interessant artikel kan je hier terugvinden:http://online.wsj.com/article/SB10001424052970203804204577014051108901214.html?fb_ref=wsj_share_FB_bot&fb_source=home_multiline